De zon!

Hoera! Voorjaar. De eerste zonnestraaltjes komen door, we krijgen allemaal de zon in onze bol. De deuren en ramen worden open gegooid en de matten worden uitgeslagen. Ook op kantoor merk je dat mensen graag even buiten gaan zitten, frisse lucht!

En dat hoor je ook wel het geklaag. Want we zijn allemaal nog niet echt lente-proof. Lange broeken en mouwen hebben onze ledematen zo goed bedekt tegen de kou, dat ze het zonlicht nog niet kunnen verdragen. En de buurman ook niet trouwens. Want laten we eerlijk zijn, die witte enkels verblinden iedereen.

Bikiniproof

En naast de witte schrale huidjes, zijn we ook allemaal nog niet klaar om naar het strand te gaan. Ja, als het hard waait wel, want dan kunnen we een windjack aan. Volgens mij is daar het strand niet echt voor bedoeld, en ik vraag me af waar het mis gaat. Ik kan me namelijk herinneren dat we vorig jaar, rond deze tijd, precies hetzelfde gesprek gehad hebben. En nu kan het natuurlijk zo zijn dat deze mensen in de tussentijd gewoon naar een winterwonderland op vakantie zijn geweest, maar volgens mij heb ik ook wel wat zonnige kiekjes voorbij zien komen… hoe kan dat dan?

Zonne-energie

Ik sport nu bijna een jaar bij Marcel en om eerlijk te zijn: ik ben nog steeds dezelfde persoon. Natuurlijk ben ik wel hier en daar wat strakker, maar ik heb echt geen sixpack of mooi gevormde armen. Toch heb ik wel zin in de zomer. Ik voel me goed. Heb veel energie. En door die energie heb ik ook op mijn werk ook alles lekker onder controle.

En dus kan ik straks met een gerust hart genieten van wat vrije dagen, de zon, zee en het strand. Wel met witte pootjes trouwens, maar dat heeft ook iets met mijn genen te maken…

CU @the beach
Syl

Voornemens

Januari. Het was de maand van de goeie voornemens. Gezonder eten, minder drinken en stoppen met roken. De een na de ander gaat een challenge aan en sommigen doen het met de massa mee. Denk aan de nieuwste rage Dry January, een maand lang geen alcohol drinken. Ben benieuwd hoeveel Brabanders dit tijdens de carnavalsweek weer volledig rechttrekken, maar dat is natuurlijk ook wel het mooie aan de voornemens. Die kan je volgend jaar gewoon weer maken.

De commercie speelt er wel lekker op in. Niet alleen Heineken met zijn 0.0 hoor. Maar je moet eens opletten hoeveel sportscholen zich ineens laten zien. De meest gekozen strategie is ‘gratis’ sporten tot april. Apríl! Is dat dan de maand waarin de gemiddelde sporter het bijltje er weer bij neerlegt?

Gratis en voor niks

Ik ben zelf ook een Januari-lid geweest van een gratis-tot-april-sportschool. Vreselijk. Want ik heb altijd geleerd dat als iets gratis is, het ook geen waarde heeft. Toch deed ik het, want de sociale druk was dusdanig dat ik wel iets móest gaan doen. En omdat ik er geen zin in had, wilde ik er ook geen geld aan uitgeven. Simpel. Dat geef ik liever uit aan leuke dingen.

Zoals met zoveel dingen bleek wel: goedkoop is duurkoop. Zonder al teveel in detail te treden; ik kreeg geen begeleiding, geen stimulans en had geen aansluiting bij de andere sporters die volgens mij ook wel wat aan hun voeding hadden toegevoegd… En zonder een stok achter de deur, zonder aantoonbaar resultaat ook trouwens, is het heel makkelijk om excuses te bedenken waarom je niet hoeft. Hard gewerkt voor die ene deadline, drukke week met de kinderen, de hele week al de trap genomen op kantoor, moeten tanken, net gedoucht, pasje misschien kwijt, bidon alweer leeg, etc etc.  Heel vermoeiend.

Ga toch fietsen!

Dus dit jaar voor mij geen voornemens. Nouja, eentje dan. Sporten gaat lekker en is super te combineren met mijn drukke werk en prive schema. Maar iets vaker de fiets pakken zou wel beter zijn. Hoop dat het me gaat lukken. En anders slinger ik een nieuwe rage de wereld in: Fiets-February, misschien doen er dan wat mensen met me mee!

See ya!

Syl

De gunfactor

Het is inmiddels een half jaar geleden dat ik bij Marcel begon met trainen. Tijd voor een momentje bezinning. Ik krijg vaak de vraag: merk je al wat? Het liefst antwoord ik met: natuurlijk, zie je dat dan niet??! Maar die grap snapt niet iedereen…

Voordat ik met sporten begon, had ik het druk. Ik vond sporten stom, dus vond ik ook dat ik het wel druk genoeg had. Ik gunde mezelf de rust. Een avondje op de bank. Met natuurlijk de nodige versnaperingen, want die had ik ook verdiend.

Nu zie ik dat heel anders; ik geniet van het uurtje dat ik in de ochtend voor mezelf heb. Zelfs in het weekend blijkt dat ik het heerlijk vind om even het huis uit te zijn en iets voor mezelf te doen. Dat uurtje was ik anders toch lui in bed gebleven… Daar mis ik niets aan.

En als ik echt een hele drukke week heb gehad, had ik een half jaar geleden gezegd: ik gun mezelf dat lekkere warme bed, of dat luie ontbijtje met heerlijke broodjes. Natuurlijk dacht ik dat de eerste keer bij Marcel ook. Maar je moet toch van goede huize komen wil je dan met smoesjes aankomen. Die stok achter de deur is streng voor je.

Ik gun het mezelf

En dan blijkt ineens dat dat uurtje sporten ervoor zorgt dat je weer heel anders tegen de wereld aankijkt; ik kwam vol energie weer terug en voelde me echt een stuk beter! Wel zorgen dat ik daarna even goed eet. Heb natuurlijk geen zin in een hangry- aanval!

Maar, zie je er nou iets van?

Dus. Met die mindset zit het wel goed. En lichamelijk… nee, geen hippe pinterest verhalen over hoe strak ik nu wel niet ben en over al die kilo’s die ik kwijt ben geraakt door deze wonder methode; it’s amazing Mike! Nee. Maar ik merk wel dat ik sterker word. Minder klachtjes, langer iets volhoud. En niet alleen tijdens het sporten, ook tijdens de dagdagelijkse dingen.

Ik zal voor de verandering Marcel nog eens quoten: ‘Syl, je kwam binnen en kon nog net een balpen vasthouden, ik had toen echt niet verwacht dat je dit nu al zou kunnen.’

Hah! Heb ik toch niet alleen mezelf verbaasd…

Geniet in de komende feestmaand van alle lieve mensen om je heen!
En gun jezelf ook een momentje echt voor je zelf…

Genekt

Wat een weertje he. The indian summer, noemden ze het. In principe hou ik er enorm van, hoewel ik het wel lastig vind met kleding: ik zit met mijn hoofd al in de lekkere wintertruien! Maargoed, ik klaag niet.

Zoals de helft van Nederland, heb ik ook te maken gehad met een pittige verkoudheid. Het nadeel van de weersomslag. Gelukkig hielp een flinke boost vitamine C me er wel doorheen, maar sporten vond ik wel lastig met mijn volle snotkop. Niet alleen ben ik sneller buiten adem, mijn oren klappen steeds dicht en voor mijn gevoel bak ik niets voor elkaar. Waardeloos!

Wel of niet sporten?

Nu werd ik erop gewezen dat het sporten als je ziek of verkouden bent, helemaal niet zo goed voor je is. Marcel gaf ook al aan: we doen het wel wat rustiger aan. Zeker als je koorts hebt, moet je oppassen. Het is hetzelfde als met een warm bad: je kunt er veel zieker uitkomen dan dat je erin ging. Je lichaam is dan echt bezig met het oplossen van iets, dat heeft weinig extra uitdaging meer nodig.

We weten dus dat we met griep en koorts niet moeten sporten, maar waar trek je nou de grens dan? Ik vond op internet wel een mooi ezelsbruggetje: doe de nek-check! Als je alleen wat neusverkouden bent, oorpijn hebt of keelpijn, dan kan je gewoon gaan sporten. Maar als het lager zit: buikpijn, spierpijn bijvoorbeeld, ga dan eerst even lekker op de bank liggen. Drink warme melk met honing en laat je vertroetelen!

En wat ik heerlijk vind: een goeie wandeling in het bos. Nu met 1001 kleuren, geweldig! En natuurlijk, een lekkere mok warme chocomel met slagroom! Heb je wel verdiend toch?

Volgende keer gaan we er weer tegenaan, beloofd!

Succes! Syl

Energie

Van sporten krijg je energie. Zeggen ze. En natuurlijk is dat ook zo. Door het sporten stimuleer je de bloedsomloop en daardoor wordt er meer zuurstof door je lijf gepompt. Simpel. En eigenlijk is het super fijn, want ik heb een drukke baan dus mijn energieniveau zou ik niet graag inleveren.

Vorige week was een beetje druk geweest. Dus toen ik bij Marcel kwam, gaf ik aan dat ik moe was en hij zei natuurlijk: dat sporten we er wel uit! Na een paar oefeningen bleek dat mijn rug echt wel moe was en dat is zo fijn aan Marcel: die bedenkt gewoon wat andere oefeningen waarmee we toch lekker door kunnen. Lekker fit weer naar huis!

Zou je denken. Na een paar uurtjes thuis te zijn, werd ik me toch een partij chagrijnig! Ik kon niets hebben en zelfs dat kon ik niet hebben. Wat nou energie: ik vond er niets meer aan! En ik besefte dat dat de week ervoor ook al zo was. Zou je dan moodswings kunnen krijgen van sporten..??

Wat blijkt. Het is een fenomeen! Je kunt jezelf zgn overtrainen. En natuurlijk is mijn niveau niet dusdanig dat we kunnen spreken van overtrainen, maar ik zorg er ook niet echt voor dat mijn energie weer aangevuld wordt. Want als ik net gesport heb, voelt het niet zo lekker om meteen weer te gaan bunkeren. Toch vind ik het chagrijnen ook niet echt een optie, dus is mijn advies: eet goed fruit en zorg voor veel eiwitten in je voeding na het sporten. Kwark of een omeletje met wat groenten tijdens de lunch doet wonderen!

Je hebt gelijk. Het is niet mijn tip, het was de tip van Marcel. Maar, ik kan hem alleen maar beamen: ik ben een veel gezelliger mens nu ik lekker mijn reserves aanvul met precies de goede voedingstoffen. Kan ik de rest van de dag ook weer knallen! Whoop whoop!

Succes! Syl

Wist u dat!

Wist u dat als je een smoothie maakt, deze rustig op moet drinken binnen het kwartier?

Rustig omdat het dan beter gemengd wordt met je speeksel waardoor het beter wordt opgenomen.

Binnen het kwartier, omdat anders de vitamines vervliegen.

Mocht je het willen bewaren dan met folie afdekken en dan in de koelkast plaatsen. Invriezen kan ook.

Niet te veel fruit in de smoothie doen want dan krijg je te veel fruitsuikers binnen. Dit is weer nadelig in je afval proces.

Slanke Smoothie

Ingrediënten:

  • 1/4 galiameloen
  • 50 gram ananas
  • 3 stengels paksoi
  • 1 mespuntje of een paar druppels pure stevia
  • 150 ml water

Meloen bevat slechts 36 calorieën per 100 gram [4]. De enzymen in ananas helpen je spijsvertering, wat jou een platte buik oplevert. De vezels in de paksoi, een donkere bladgroente, houden je bovendien langer verzadigd. Als kers op de taart levert de stevia nagenoeg 0 calorieën, terwijl het je smoothie toch licht zoet maakt.

Tot de volgende!

Vakantie

Ik ben natuurlijk alles behalve een fitgirl. Dus bij vakantie denk ik aan: zon, zee, zand, lekker kneuteren op de skottelbraai en vooral veel wijn, franse kaas en stokbrood. Ik ben niet zo’n slanke den die even yen gaat zijn op het strand. Nee, als je mij daar ‘de kaars’ ziet doen, reken maar dat er een aantal kinderen angstig gillend wegrennen, de media erop afkomt om te zien wat voor afschuwelijks er op het strand is aangespoeld, kortom; voor niemand goed.

Maargoed, nu ik zo bewust bezig ben, zou het jammer zijn wanneer al mijn resultaat weer kwijt is na die heerlijk overdadige vakantie. Ik ben nu zo lekker bezig met het opbouwen van mijn belastbaarheid, dat ik zelfs oefeningen thuis aan het doen ben: gewoon tussendoor. Vooral ’s avonds kan het me enorme rust brengen voor ik in mijn bed stap. Had ik ook nooit gedacht hoor!

Het resultaat is dat we binnenkort toch gaan opbouwen en aan het echte werk gaan beginnen. Dus heb ik gevraagd om een aantal tips tijdens mijn trip. De beste tip was nog: geniet er maar lekker van!

Tweede tip is: laat vooral die sportschoenen thuis. Ga je toch niet gebruiken en dat werkt alleen maar demotiverend. So far so good. Dit is super!

Derde tip: blijf de oefeningen die je thuis ook doet, gewoon doen. Bij voorkeur ’s ochtends, omdat je ’s avonds al snel aan de wijn zit (’s middags, maar dat hoef ik niet te benadrukken natuurlijk). Spieren onthouden bepaalde bewegingen namelijk wel, als je het onderhoudt.

Dus na een dikke week in de Franse zon, overviel het me ineens: ik moest die oefeningen nog doen! Maar op dat moment lag ik net uit te buiken op een lekker strandje. Tussen mensen. Die mij kunnen zien. In het echt dus. Aan de andere kant, waren het, afgezien van mijn eigen gezelschap, allemaal mensen die me niet kenden. Heel voorzichtig ben ik begonnen. Aanspannen, ontspannen, aanspannen, ontspannen. En dat ging eigenlijk best goed. Hoewel het nog lastig is om je evenwicht te bewaren op een hobbelig strandje…

’s avonds bij de barbecue heb ik maar eens gevraagd wat mijn vrienden hiervan vonden. Bleek dat ze niet eens iets gezien hadden! Sterker nog: ik kreeg de opmerking: nou nou, zo wil ik ook wel elke week gaan ‘trainen’!

Ik weet ook wel dat deze oefeningetjes nog niet eens tot echt onderhoud gerekend kunnen worden, maar ik was toch best trots dat ik me aan mijn doel heb gehouden: ik heb genoten!

Tot snel!

Syl

Doelen!

Voordat ik aan dit avontuur begon, had ik eigenlijk geen concreet doel. Ja, het is de bedoeling dat je fitter wordt, maar dat is zo’n langetermijn doelstelling, daar heb ik niets mee. Waarom wil ik fitter worden? Wat wil ik dan voelen? Eigenlijk geen flauw idee. Ik voel me best oke en ik ben best tevreden. Ik kan nog heel goed mijn werk combineren met het gezin, ben niet snel uitgeblust – why change a winning team?

Maar stiekem zit ergens een stemmetje die zegt dat je ouder wordt. Nouja stemmetje: mijn rug schreeuwt het uit en soms zit mijn linkerschouder zo vast dat als iemand rechts van mij mijn huis leeg zou roven, ik het liever laat gebeuren dan dat ik omkijk.

En nu ik zo aan het opbouwen ben, word ik ook wel bewuster van mijn lijf. Dat klinkt heel wollig, maar een concreet voorbeeld is dat ik bepaalde spieren bewust ga gebruiken om die bijvoorbeeld die rug te ontzien. Bij sjouwen van de was, of bij het springen tijdens een concert, ofzo.

Sterker nog. Nu het zulk heerlijk weer is (het kan mij niet warm genoeg zijn), loop ik graag op blote voeten, maar buitenshuis ook wel op slippers. Sinds mijn laatste zwangerschap, zo’n 4 jaar geleden,  waarin ik ook zeker over al mijn grenzen ben gegaan, waardoor mijn bekken niet heel lekker meer werkte, kon ik niet meer lang op slippers lopen. Kon. Want nu merk ik, dat ik een hele dag lekker rondhuppel op simpele slippertjes en nergens last van heb!

Ik denk dus dat ik ons bedrijfspolicy ‘niet met slippers op de werkvloer’ ook maar even ga herzien. Want dat loopt toch wel echt lekker he, jongens.

Als een paar weken bewust trainen aan je belastbaarheid al zo’n goed resultaat kan hebben… dan begin ik al te dromen over wat ik over een paar maanden zou kunnen.

Ik ga toch maar eens nadenken over een paar doelen…. Daar kom ik bij je op terug!

Enjoy the summer!

Syl

Spierpijn

Ik weet niet hoe het me jou zit, maar spierpijn is voor mij een teken dat je het goed gedaan hebt. Je wilt voelen dat je gesport hebt. Het best is natuurlijk spierpijn in je buik van het lachen, maar ik moet de mens nog tegenkomen die zichzelf een sixpack gelachen heeft. Ik voel een nieuwe youtube-challenge aankomen…

Maargoed, Marcel zegt me steeds: ik wil niet dat je spierpijn hebt morgen. Heel vreemd toch. Nee, spierpijn in mijn kuiten snap ik: daar hoeft niets af en bovendien wordt die ene verdieping met de trap dan toch wel wat vervelend. Maar een beetje stramme bovenarmen, geeft mij toch een lekker gevoel. En zeker aangezien ik toch de hele dag achter de laptop, in meeting of in de auto zit, kan dat geen kwaad! Laten we die kipfilets lekker aanpakken, zodat ik weer lekker uitbundig kan zwaaien en niet zo zuinigjes wuiven zoals de koningin dat doet.

De mooiste vind ik nog; we stoppen nu, want anders kan je morgen niet meer naar de toilet. Daar had ik wel wat uitleg bij nodig, er is namelijk voor mij niet heel veel voor nodig om naar de wc te moeten… Maar als je je hamstring (dat is die aan de achterkant van je bovenbeen) te ver belast, kan je namelijk niet meer goed gaan zitten. Dan plof je die laatste tien centimeter naar beneden en dat is niet heel lekker op een harde bril.

Een dikke tip trouwens tegen spierpijn is het eten van kwark vlak voor of na je training. Dat helpt bij een sneller herstel van de spieren. En dit is nou net waarom ik zo blij ben met Marcel: hij ziet de grenzen van je lichaam (die liggen bij mij niet heel ver), maar hij geeft je ook advies met betrekking tot voeding en leefstijl. Zonder me schuldig te laten voelen over die lekkere borrel, die bovendien heel belangrijk is voor het onderhouden van mijn netwerk. Zo niet noodzakelijk, natuurlijk.

CU Syl

De voorpret

Mijn grote probleem is mijn impulsiviteit. Ik ben zogenaamd een doener. Ik vlieg ergens in en denk vervolgens pas na over de gevolgen. Super leuk natuurlijk, als je een bedrijf wilt starten bijvoorbeeld. Maar ik weet nu weer waarom dat zo vervelend is.

Ik heb natuurlijk heel enthousiast ingehaakt op het idee om met Marcel te gaan trainen. En sinds dat moment ben ik naarstig op zoek naar redenen waarom dit niet door kan gaan. Maarja, afspraak is afspraak. Erg belangrijk als ondernemer, maar ook voor mij persoonlijk. Dus ik ben me maar vast gaan voorbereiden.

Ten eerste, heel trots: ik neem de trap naar ons kantoor! Op de eerste verdieping, oké. En dat het eigenlijk al te bizar was dat ik daar altijd de lift voor nam, wil ik ook even daar laten. Dit voelt goed joh!

Vorige week was hier de avondvierdaagse en onze dochter wilde graag de 6 KM lopen. Dus ik vol enthousiasme me haar mee! Want ik kan die kilometers maar vast in de benen hebben, worden ze vast wat soepeler van!

Over soepele benen gesproken, ik heb nog een hometrainer thuis staan. Maar ja, omdat ik nooit tijd heb om te sporten, hangen daar eigenlijk vooral mijn kleren overheen. Ach er moet voor Marcel toch nog wel wat over blijven om te stimuleren, toch!

Laten we eerlijk zijn, dit voelt niet echt als de voorbereiding op een vakantie of een tof evenement. Het idee dat ik na twee minuten al hijgend van een fiets af val (want in hemelsnaam, het zal toch geen loopband worden?!), me niet achter anderen in een lesje kan verstoppen en nog geen gewicht omhoog krijg (hoe ik die kinderen gedragen krijg, is ook een godswonder). Kortom, met de neus op de feiten gedrukt wordt, is niet heel aanlokkelijk. Dan duik ik liever weer met mijn laptop op de bank: hard werken is toch nooit iemand slechter van geworden?

Nog een weekje, dan gaan we van start. Ik geniet nog even van de voorpret…

CU next time!

Syl